Najczęściej zadawane pytania

Jeśli przesyłanie się nie powiedzie, zwłaszcza w przypadku dużych plików, spróbuj wykonać te czynności:

• Rozpocznij przesyłanie i w trakcie nie przełączaj się na inne karty ani okna przeglądarki.
• Zadbaj o to, aby komputer nie przeszedł w tryb uśpienia — w razie potrzeby tymczasowo go wyłącz.
• Do przesyłania plików potrzebne jest stabilne połączenie z internetem. Przerwy w połączeniu Wi-Fi mogą przerwać przesyłanie.

Sam rozmiar pliku nie stanowi ograniczenia.

Możesz też skorzystać z obsługiwanej usługi udostępniania plików: bezpośredniego linku do pobrania, Dysku Google, Dropboxa lub Yandex Disk. Zamiast przesyłać archiwum bezpośrednio na platformę, podaj link do pliku. Platforma automatycznie pobierze go z tego linku i rozpocznie przetwarzanie projektu.

Aby znaleźć plik bazy danych Leica, wykonaj te czynności:

1. Uruchom program Cyclone REGISTER 360.
2. W ustawieniach projektu wskaż folder, w którym jest zapisany projekt.
3. Otwórz ten folder w eksploratorze plików. Powinien znajdować się w nim plik o nazwie podobnej do project_deliv_*.db.
4. Gdy znajdziesz plik bazy danych, prześlij go na naszą platformę wraz z panoramami JPG, aby utworzyć wirtualny spacer.

Plik zawiera dane przestrzenne niezbędne do dokładnego rozmieszczenia i wyrównania panoram.

Plik TXT zawiera pozycje i orientacje panoram. Obsługiwane są dwa układy, rozpoznawane automatycznie na podstawie zawartości pliku:

1. Plik z pozycją i orientacją (Leica)

Każda panorama wymaga osobnego pliku o takiej samej nazwie bazowej jak jej obraz (na przykład station_01.txt obok station_01.jpg). Plik zawiera pozycję i orientację:

position = [positionX, positionY, positionZ];
orientation = [rotationW, rotationX, rotationY, rotationZ];

Oto przykład:

position = [-60.2344, 30.0544, -0.185128];
orientation = [0.804644, -8.74489e-06, -1.45999e-05, 0.593758];

Orientacja jest zapisana jako kwaternion w kolejności W, X, Y, Z. Oddzielaj wartości przecinkiem i spacją, dokładnie tak jak pokazano.

2. Plik sceny iQscene

Jest to jeden plik z listą wszystkich panoram, rozpoznawany po słowie iQscene w pierwszym wierszu. Następnie występują dwa wiersze nagłówka i po jednym wierszu dla każdej panoramy. Listę kończy nawias klamrowy zamykający }. Wartości w każdym wierszu panoramy są oddzielone spacjami:

"path\to\station_01.jpg" posX posY posZ axisX axisY axisZ angle

Ścieżka do obrazu jest ujęta w cudzysłów; posX posY posZ określa pozycję, a axisX axisY axisZ wraz z angle (w stopniach) opisują obrót za pomocą osi i kąta. Przykład:

iQscene ...
...
...
"C:\Project\station_01.jpg" -60.2344 30.0544 -0.1851 0 0 1 90.0
"C:\Project\station_02.jpg" -58.1021 31.7765 -0.1820 0 0 1 92.5
}

Użyj kropki jako separatora dziesiętnego i zapisz plik w kodowaniu UTF-8. Dzięki tym układom platforma prawidłowo rozmieści Twoje panoramy w przestrzeni 3D i ustawi ich orientację.

Plik CSV zawiera pozycję i orientację każdej panoramy. Prześlij go wraz z ekwirektangularnymi panoramami JPG. Nazwa pliku w każdym wierszu (bez rozszerzenia) musi odpowiadać nazwie właściwego obrazu. Platforma automatycznie rozpoznaje układ danych, dlatego obsługuje kilka wariantów: Warto pamiętać o kilku rzeczach:

• Nazwy kolumn muszą być dokładnie zgodne z podanymi (wielkość liter ma znaczenie). Kolejność kolumn nie ma znaczenia, a dodatkowe kolumny są pomijane.
• qw, qx, qy, qz (oraz Orientation(W...Z), pano_ori_w...z) to składowe kwaternionu w kolejności W, X, Y, Z.
• rot_x, rot_y, rot_z (OmniSLAM) to kąty Eulera wyrażone w radianach.
• Pliki RIEGL i Lixel są rozpoznawane na podstawie nazw (...ImageList.csv / ...panoramicPoses.csv); pozostałe układy są rozpoznawane automatycznie na podstawie wiersza nagłówkowego.
• Użyj kropki jako separatora dziesiętnego i zapisz plik w kodowaniu UTF-8.

Oto przykład ogólnego układu z przecinkiem jako separatorem:

filename,x,y,z,qw,qx,qy,qz
station_01.jpg,-60.2344,30.0544,-0.185128,0.804644,-8.74489e-06,-1.45999e-05,0.593758
station_02.jpg,-58.1021,31.7765,-0.182004,0.799120,1.02000e-05,2.31000e-05,0.601171

Cyclone REGISTER 360
Poniższy obraz przedstawia zalecane ustawienia eksportu projektu do pliku LGSX:

Te ustawienia pomagają zapewnić zgodność pliku z naszą platformą i dokładność danych.

Chmurę punktów złożoną ze skanów z wielu stanowisk trzeba wstępnie przetworzyć w programie FARO SCENE:

• Utwórz chmury punktów ze skanów dla każdego stanowiska, aby poprawić wizualizację.
• Wyłącz filtr artefaktów krawędziowych, aby uzyskać wyraźniejszy obraz.
• Zarejestruj wszystkie stanowiska i połącz je w jeden klaster.

Następnie wyeksportuj zawartość klastra zgodnie z poniższymi zrzutami ekranu:

Dzięki temu dane będą prawidłowo wyrównane i zgodne z naszą platformą po przesłaniu.

Po utworzeniu projektu możesz udostępnić go na kilka sposobów. Wszystkie opcje znajdziesz w ustawieniach projektu.

Najprościej ustawić tryb dostępu przez link. Wtedy rejestracja nie jest wymagana — projekt może obejrzeć każdy, kto ma link.

To wygodny sposób udostępniania projektu klientom, interesariuszom i zewnętrznym recenzentom bez konieczności zakładania przez nich konta.

Tak — do każdego projektu możesz przypisać tag, który działa jak folder.

Używaj tagów, aby grupować projekty według klientów, klientów Twoich klientów lub innych kategorii ułatwiających organizację pracy. Do projektu można przypisać tylko jeden tag, dlatego warto przyjąć jasne, spójne zasady nazewnictwa.

Ustawienie Linki do innych projektów pozwala połączyć kilka niezależnych projektów w jeden wirtualny spacer.

Podczas wirtualnego spaceru można na przykład kliknąć przejście i od razu znaleźć się w innym projekcie — przedstawiającym sąsiedni budynek, inne piętro lub powiązaną lokalizację.

Ta funkcja jest szczególnie przydatna w przypadku dużych obiektów lub nieruchomości obejmujących kilka lokalizacji.

Oto przykład zastosowania tej funkcji w praktyce:
https://360-for-you.com/projects/HLxVEP0d/

Tak — możemy aktywować dla Ciebie subskrypcję testową na 2 tygodnie. Obejmuje ona niemal te same funkcje co plan Pro i pozwala przetestować duże projekty.

Jeśli plik skanu (na przykład 100 GB) jest już zapisany w Dropbox, Google Drive lub innej obsługiwanej usłudze, podczas tworzenia projektu możesz wkleić link do jego pobrania. System automatycznie pobierze i przetworzy plik — nie musisz przesyłać go ręcznie.

Tak — nie ma ograniczeń ze względu na kraj. Jeśli strona internetowa otwiera się i działa, możesz korzystać z usługi w Peru lub w dowolnym innym miejscu.
Wypróbuj usługę! Możesz bezpłatnie tworzyć projekty obejmujące do 10 stanowisk.

Dziękujemy za zainteresowanie — bardzo cenimy Twoje pytania i sugestie!

Obecnie kontaktujemy się wyłącznie e-mailowo. Dzięki temu możemy sprawniej śledzić zgłoszenia i udzielać wyczerpujących odpowiedzi. Chętnie będziemy kontynuować rozmowę w ten sposób i omówimy wszystko, o czym chcesz porozmawiać.

Czekamy na Twoją wiadomość!

Tak — oto prosty sposób na ręczne wyrównanie panoram:

1. Podczas robienia zdjęć zawsze kieruj kamerę w tę samą stronę świata. Na przykład przemieszczając się po obiekcie, możesz przez cały czas kierować przód kamery na "północ".
2. Prześlij zdjęcia na platformę. Domyślnie wszystkie panoramy zostaną umieszczone w początku układu współrzędnych (0,0).
3. (Opcjonalnie) Aby rozpocząć rozmieszczanie panoram, przesuń jedno ze stanowisk wzdłuż osi X — na przykład o 10 metrów.
4. (Opcjonalnie) Przygotuj obraz tła (na przykład rzut kondygnacji) z widoczną podziałką, aby ułatwić rozmieszczanie stanowisk.
5. Prześlij obraz tła i wyrównaj go za pomocą podziałki.
6. Umieść każdą panoramę w pomieszczeniu lub na obszarze, w którym została wykonana.
7. W ustawieniach stanowisk użyj opcji triangulacji Delaunaya, aby automatycznie połączyć punkty.
8. Otwórz dowolną panoramę i sprawdź wzrokowo, czy pozostałe stanowiska nie wyglądają na przesunięte.
9. Aby skorygować przesunięcie, zmień wartość pola "Ustaw kierunek widoku dla wszystkich stanowisk (w stopniach)" w ustawieniach współrzędnych. Zacznij od przybliżonej wartości.
10. Jeśli obrót nastąpi w niewłaściwym kierunku, spróbuj ponownie, stosując wzór: -2 × initial guess.

Ta metoda pozwala precyzyjnie rozmieszczać panoramy ręcznie — nawet bez danych GPS!

Obejrzyj ten krótki film, aby zobaczyć, jak szybko i łatwo to zrobić: https://youtu.be/IGucR18yJM4?si=2E1MyKhxYIDJG-PD

Problem polega na tym, że panoramy Insta360 nie zawierają danych o orientacji względem północy, potrzebnych do automatycznego tworzenia połączeń we właściwych kierunkach. Można to rozwiązać na kilka sposobów:

1. Automatyczna orientacja — w projektach z panoramami ulicznymi, w których punkty wykonania zdjęć leżą blisko siebie, wypróbuj funkcję "Użyj współrzędnych GPS do obliczenia obrotu".
   Przykładowy projekt wykonany kamerą Insta360 X4 z zewnętrznym modułem GPS i przetworzony automatycznie:
   https://360-for-you.com/projects/Ik3R7NWu/
2. Fotografowanie w tym samym kierunku — jeśli zawsze ustawiasz kamerę tak samo, na przykład kierujesz jej przód w stronę, w którą się przemieszczasz, możesz później ręcznie dostosować globalny kąt obrotu, aby wyrównać połączenia na wszystkich panoramach.
3. Ręczne wyrównanie każdej panoramy — otwórz kolejno panoramy, skieruj widok mniej więcej na północ i kliknij przycisk "Ustaw północ", aby ustawić właściwy kierunek widoku.
   Możesz to zrobić w edytorze, do którego link znajdziesz na stronie "Podstawowe ustawienia" projektu.

Uwaga: Te metody działają tylko wtedy, gdy dostępne są współrzędne GPS każdego punktu wykonania zdjęcia.

Tak — dla panoram JPG zawierających współrzędne GPS w metadanych EXIF dostępna jest interaktywna mapa.

Możesz zobaczyć miejsca wykonania zdjęć na mapie i szybko przełączać się między punktami. Ułatwia to nawigację i zrozumienie kontekstu przestrzennego projektu, zwłaszcza w przypadku panoram plenerowych i wykonanych dronem.

Możesz też włączyć mapę w istniejącym projekcie, jeśli ma on georeferencję. W tym celu podaj kod EPSG układu współrzędnych w ustawieniach projektu. System będzie wtedy prawidłowo interpretować dane przestrzenne i wyświetlać je na mapie.

Tak — aby wyłączyć mapę w projekcie, usuń kod EPSG w ustawieniach projektu. Po usunięciu układu współrzędnych mapa nie będzie już widoczna w interfejsie.

Tak — kolor tła nazwy poziomu i inne elementy wyglądu możesz dostosować za pomocą własnego kodu CSS.

W ustawieniach profilu znajdziesz pole na własny arkusz stylów. Po dodaniu zostanie on automatycznie zastosowany we wszystkich Twoich projektach.

Wpisz arkusz stylów w tym polu, korzystając z formatu pokazanego w podpowiedzi.

Tak — bezpośrednio na panoramach możesz wyświetlać bieżące lub zapisane dane z czujników: temperaturę, wilgotność, drgania, obecność osób i inne wartości mierzone przez urządzenie.

Czym jest MQTT, najprościej mówiąc?
MQTT to lekki protokół przesyłania wiadomości, powszechnie używany przez czujniki i urządzenia IoT. Urządzenie publikuje krótkie wiadomości, na przykład odczyt temperatury, w kanale o określonej nazwie, zwanym tematem. Każdy, kto ma dostęp do tego tematu, niemal natychmiast otrzymuje wartość. Nie musisz uruchamiać własnego serwera — udostępniamy Ci broker wiadomości. Twoje urządzenie łączy się z nim i wysyła wartości, a przeglądarka wirtualnego spaceru je odbiera i wyświetla.

Jak czujnik przesyła nam dane
1. W sekcji Profil → Klucze API utwórz klucz z zakresem mqtt:publish. Klucz zostanie wyświetlony tylko raz — skopiuj go.
2. Skonfiguruj urządzenie lub skrypt tak, aby łączył się z naszym brokerem. Można to zrobić na dwa sposoby:

• Bezpośrednie połączenie MQTT przez TLS — dla czujników, bram i większości bibliotek IoT. Adres serwera: mqtts://360-for-you.com:8883.
• MQTT przez WebSocket (WSS) — dla aplikacji działających w przeglądarce lub w środowiskach, które dopuszczają wyłącznie ruch WWW. Adres serwera: wss://360-for-you.com/mqtt/.

Obie metody połączenia są równoważne — wybierz tę, którą obsługuje Twoje urządzenie. Jako nazwę użytkownika podaj swój numeryczny identyfikator użytkownika, a jako hasło — klucz API.
3. Publikuj odczyty w temacie users/<your ID>/sensors/<sensor name>. Możesz zapisywać dane tylko we własnej gałęzi — część <your ID> musi odpowiadać Twojemu kontu.

Jak dane są wyświetlane w panoramie
Gdy dodajesz komentarz do panoramy, możesz osadzić w nim czujnik. Od tej chwili osoby mające dostęp do wirtualnego spaceru widzą aktualizowany na bieżąco odczyt czujnika, bez odświeżania strony. Dostęp do danych zależy od ustawień spaceru: jeśli projekt jest publiczny lub udostępniony przez link, dane zobaczy każda osoba mająca link. Jeśli jest prywatny, zobaczą je tylko właściciel, zaproszone osoby i członkowie grup. Zmiana projektu na prywatny automatycznie odbiera dostęp pozostałym osobom w ciągu kilku sekund.

Osadzanie czujnika w komentarzu (znacznik span)
Aby wyświetlić odczyt, właściciel projektu edytuje komentarz do panoramy i wstawia znacznik <span> wskazujący jeden z tematów własnych czujników. Tekst wewnątrz znacznika jest wyświetlany bez zmian do czasu nadejścia pierwszego odczytu — może służyć jako etykieta lub tekst zastępczy, na przykład myślnik. Następnie tekst ten zostaje zastąpiony bieżącym odczytem. Najprostsza postać znacznika to:

<span data-mqtt="users/<your ID>/sensors/temperature">—</span>

Wyświetlana wartość to dokładnie wiadomość opublikowana przez urządzenie (zwykły tekst), więc sformatuj ją na urządzeniu, na przykład 23.4 °C. Wskaż konkretny temat, w którym urządzenie publikuje dane — przeglądarka nie obsługuje znaków wieloznacznych.

Opcjonalne atrybuty pozwalają określić sposób wyświetlania wartości:

• data-mqtt-json="<path>" — jeśli urządzenie publikuje obiekt JSON (na przykład {"temperature": 23.4, "humidity": 45}), ten atrybut pozwala wybrać pojedyncze pole. Obsługuje zagnieżdżone ścieżki, takie jak weather.temperature, oraz indeksy tablic, takie jak readings[0].value. Bez tego atrybutu cała zawartość wiadomości jest wyświetlana bez zmian.
• data-mqtt-suffix="<text>" — dodaje tekst po wartości, na przykład jednostkę. Atrybut data-mqtt-suffix=" °C" zmienia 23.4 w 23.4 °C.
• data-mqtt-show-last-update="true" — pokazuje również, ile czasu minęło od otrzymania wartości, np. 23.4 (2m ago).
• data-mqtt-stale-after="<seconds>" — jeśli przez wskazaną liczbę sekund nie nadejdzie nowy odczyt, element zostanie oznaczony jako nieaktualny (otrzyma atrybut data-mqtt-stale). Możesz wtedy wyszarzyć go lub wyróżnić za pomocą własnego kodu CSS.
• data-mqtt-red, data-mqtt-yellow, data-mqtt-green — wyświetlają małą kolorową kropkę przed wartością, gdy odczyt mieści się w jednym z podanych zakresów (jak na sygnalizatorze). Składnię zakresów opisano niżej w sekcji Wskaźnik sygnalizacyjny.

Bardziej rozbudowany przykład: wybór pola temperature z odczytu JSON, dodanie jednostki, pokazanie czasu od ostatniego odczytu i oznaczenie wartości jako nieaktualnej, jeśli przez dwie minuty nie nadejdzie nowy odczyt:

<span data-mqtt="users/42/sensors/weather"
      data-mqtt-json="temperature"
      data-mqtt-suffix=" °C"
      data-mqtt-show-last-update="true"
      data-mqtt-stale-after="120">no data yet</span>

Jeśli urządzenie publikuje odczyty w podtematach, wskaż w znaczniku właściwy temat, dodając podtemat, np. users/42/sensors/weather/humidity. Możesz umieścić kilka znaczników w jednym komentarzu lub rozmieścić je w różnych panoramach — każdy aktualizuje się niezależnie, a ten sam czujnik możesz osadzić w dowolnej liczbie komentarzy i projektów.

Wskaźnik sygnalizacyjny
Aby zwrócić uwagę na odczyt poza dopuszczalnym zakresem, dodaj kolorową kropkę przed wartością. W co najmniej jednym z atrybutów data-mqtt-red, data-mqtt-yellow, data-mqtt-green podaj listę zakresów liczbowych. Kropka przyjmie kolor pierwszego pasującego zakresu; zakresy są sprawdzane w kolejności czerwony → żółty → zielony. Jeśli żaden zakres nie pasuje, kropka się nie pojawi. Kolor bez przypisanego zakresu jest pomijany. Zakresy nie są sprawdzane pod kątem nakładania się — przy nakładających się zakresach o kolorze decyduje kolejność czerwony → żółty → zielony, a w lukach między zakresami kropka się nie pojawia.

Lista zakresów składa się z co najmniej jednego wyrażenia; wyrażenia oddziela się znakiem ;. Każde wyrażenie ma jedną z poniższych postaci:

• <X — wartość jest ściśle mniejsza od X
• >X — wartość jest ściśle większa od X
• <=X / >=X — te same porównania, ale z uwzględnieniem wartości granicznych
• X-Y — wartość mieści się między X a Y (łącznie z obiema wartościami granicznymi); X i Y mogą być liczbami ujemnymi lub dziesiętnymi
• true, false, on, off — zawartość wiadomości jest dokładnie równa podanemu słowu, bez rozróżniania wielkości liter — przydatne w przypadku czujników dwustanowych. Takie warunki można dowolnie łączyć z zakresami liczbowymi na jednej liście, np. <0;>100;off.

Każdy warunek pasuje tylko do właściwego typu danych: wyrażenia liczbowe wymagają liczby, a warunki słowne — dokładnie podanego słowa. Jeśli żaden warunek nie pasuje, przy wartości nie pojawia się kropka. Gdy używasz data-mqtt-json, porównywane jest wyodrębnione pole, a nie cały obiekt JSON.

Na przykład: temperaturę poniżej 0 °C lub powyżej 100 °C oznacz na czerwono, w zakresach ostrzegawczych (0-30 lub 70-100) na żółto, a w zakresie komfortowym (30-70) na zielono:

<span data-mqtt="users/42/sensors/weather"
      data-mqtt-json="temperature"
      data-mqtt-suffix=" °C"
      data-mqtt-red="<0;>100"
      data-mqtt-yellow="0-30;70-100"
      data-mqtt-green="30-70">no data yet</span>

Bezpieczeństwo
Wszystkie połączenia są szyfrowane. Urządzenie może publikować dane tylko we własnych tematach, a przeglądarka może odczytywać dane tylko z czujników osadzonych w wirtualnych spacerach, do których użytkownik ma już dostęp. Cofnięcie klucza API natychmiast blokuje nowe połączenia; istniejące zostaną przerwane przy kolejnej próbie ponownego połączenia.

Jeśli potrzebujesz pomocy w podłączeniu konkretnego urządzenia lub panelu, skontaktuj się z pomocą techniczną. Zaproponujemy najlepszy sposób integracji dla Twojego projektu.

Tak — wartości z KNX możesz wyświetlać na panoramach za pomocą obsługi czujników MQTT opisanej powyżej. KNX nie łączy się bezpośrednio z publicznym internetem — działa przez przewodową magistralę w budynku. Dlatego w Twojej sieci lokalnej musi działać niewielki most KNX→MQTT, który przekazuje nam wybrane wartości. Wystarczy skonfigurować go raz.

Czego potrzebujesz

• Bramki lub routera KNX IP (KNXnet/IP, UDP 3671) w tej samej sieci lokalnej co magistrala KNX. Większość nowoczesnych instalacji ma już takie urządzenie — w razie wątpliwości zapytaj integratora KNX.
• Niewielkiego urządzenia działającego stale w tej samej sieci — Raspberry Pi, serwera NAS z Dockerem lub minikomputera z systemem Linux.
• Eksportu z ETS (lub samej listy) adresów grupowych i przypisanych im typów punktów danych (DPT) dla wartości, które chcesz publikować. KNX stosuje ścisłe typowanie: do każdego adresu przypisany jest na przykład DPT 9.001 (2-bajtowa liczba zmiennoprzecinkowa, °C) albo DPT 1.001 (wartość logiczna). Most musi znać właściwy typ.
• Klucza API z uprawnieniem mqtt:publish (Profil → Klucze API).

Jak to działa

1. Most łączy się z Twoją bramką KNX IP i nasłuchuje telegramów na magistrali.
2. Dla każdego adresu grupowego wymienionego w konfiguracji dekoduje surowe bajty przy użyciu podanego przez Ciebie typu DPT, uzyskując czytelną wartość, np. 21.4 zamiast 0x4C13.
3. Publikuje tę wartość na naszym brokerze MQTT przez TLS/WSS, w temacie users/<your ID>/sensors/<name you chose>, używając Twojego klucza API jako hasła.
4. W wirtualnym spacerze osadź wartość za pomocą takiego samego znacznika span jak w przypadku innych czujników — zobacz Osadzanie czujnika w komentarzu.

Wybór mostu
Możesz skorzystać z kilku sprawdzonych projektów open source. Jednym z nich jest xknx (napisany w Pythonie; stanowi też podstawę integracji KNX w Home Assistant). Samodzielny most znajdziesz również w serwisie GitHub, wyszukując knx mqtt bridge. Wybierz rozwiązanie odpowiednie do Twojego sprzętu i umiejętności — sprawdzi się każdy most publikujący dane przez MQTT. Z naszej strony wymagane są tylko nazwa tematu i wartość.

Przykładowa konfiguracja mostu
Większość konfiguracji mostów ma podobną strukturę: blok połączenia KNX, blok połączenia MQTT oraz przypisanie adresów grupowych do nazw czujników. Typowa konfiguracja wygląda tak:

knx:
  gateway: 192.168.1.10        # your KNX IP gateway

mqtt:
  url: wss://360-for-you.com/mqtt/
  username: "42"               # your numeric user ID, shown on Profile
  password: "sk_..."           # API key with mqtt:publish

mappings:
  - group: "1/2/3"
    dpt: "9.001"               # 2-byte float, °C
    topic: users/42/sensors/kitchen-temperature
  - group: "1/2/4"
    dpt: "1.001"               # bool, on/off
    topic: users/42/sensors/kitchen-light

Dokładne nazwy pól zależą od mostu — sprawdź jego dokumentację. Każdej grupie KNX przypisz czytelną nazwę czujnika. Tę nazwę wpiszesz w atrybucie data-mqtt="..." na panoramie.

Warto wiedzieć

• Most działa w Twojej sieci, nie w naszej. Po skonfigurowaniu uruchom go jako usługę lub kontener Docker. Będzie publikować dane, dopóki magistrala KNX działa.
• Poza budynek trafiają tylko wartości wymienione w konfiguracji mostu. Pozostałe dane nie opuszczają magistrali.
• Cofnięcie klucza API w profilu natychmiast uniemożliwia mostowi publikowanie danych — przyda się, jeśli urządzenie zaginie lub zmienisz instalatora.
• Jeśli wartość jest obiektem JSON, a nie zwykłą liczbą (niektóre mosty publikują {"value": 21.4, "unit": "°C"}), użyj atrybutu data-mqtt-json="value" w znaczniku span, aby wybrać pole. Szczegóły znajdziesz w poprzednim pytaniu.

Jeśli potrzebujesz pomocy w wyborze mostu lub przygotowaniu wstępnej konfiguracji dla swojej instalacji, skontaktuj się z pomocą techniczną.

You can find a detailed PDF guide on how to use Potree's interface functionalities below: Otwórz PDF w nowej karcie
Source: https://www.linkedin.com/pulse/complete-guide-potrees-interface-functionalities-abderrazzaq/

W tym przewodniku znajdziesz opis najważniejszych narzędzi i opcji przeglądarki Potree, które pomogą Ci w pełni wykorzystać możliwości wizualizacji chmur punktów.

Tak — nawet jeśli projekt korzysta z układu metrycznego, pomiary można wyświetlać w jednostkach imperialnych (amerykańskich).

Przydaje się to zwłaszcza zespołom międzynarodowym oraz przy prezentowaniu danych klientom, którzy wolą stopy i cale. Jednostki wyświetlania można zmienić w interfejsie przeglądarki.

Domyślną jednostkę miary możesz też ustawić w ustawieniach profilu. Wybrana jednostka będzie wtedy stosowana automatycznie podczas przeglądania każdego projektu.

Zgadzamy się — możliwość oczyszczania chmur punktów bezpośrednio w przeglądarce byłaby bardzo przydatna, zwłaszcza do usuwania artefaktów, takich jak kłęby pary czy przejeżdżające pojazdy.

Obecna architektura usługi nie pozwala na tak szczegółową edycję. Usuwanie punktów w czasie rzeczywistym w przeglądarce internetowej wymagałoby zupełnie innego modelu przetwarzania i struktury danych.

Na razie zalecamy usuwanie pojedynczych punktów za pomocą zewnętrznych narzędzi przed przesłaniem danych. Rozważamy przyszłe rozwiązania, ale nie mamy jeszcze terminu udostępnienia tej funkcji.

Twoje dane są przechowywane w Unii Europejskiej. Nasza główna platforma działa na serwerach w Niemczech, obsługiwanych przez firmę Hetzner — niemieckiego dostawcę usług hostingowych z wieloletnim doświadczeniem. Twoje dane są przetwarzane zgodnie z unijnym RODO.

Kopie zapasowe są przechowywane w osobnym centrum danych, z dala od głównego serwera. Dzięki temu awaria w jednej lokalizacji nie dotknie jednocześnie Twoich bieżących danych i ich kopii zapasowej.

Jeśli korzystasz z serwera dedykowanego, możesz wybrać jego lokalizację — standardowo Niemcy lub Finlandię, a na życzenie także inny region.

To Ty decydujesz, kto może zobaczyć każdy projekt. Projekt jest widoczny tylko dla osób, którym przyznasz dostęp — jego właścicieli, użytkowników i grup użytkowników — chyba że celowo udostępnisz go przez link lub ustawisz jako publiczny. Instrukcje znajdziesz w odpowiedziach na pytania Czy są dostępne role i uprawnienia? oraz Jak udostępnić projekt klientowi?.

Poza osobami, którym przyznasz dostęp, wgląd do projektu może uzyskać niewielka grupa naszych specjalistów pomocy technicznej — wyłącznie po to, by pomóc Ci rozwiązać zgłoszony problem lub odpowiedzieć na Twoje pytanie. Specjalistów zawsze obowiązuje ścisła umowa o zachowaniu poufności (NDA).

Dostęp do każdego projektu jest kontrolowany osobno: użytkownik widzi tylko projekty, których jest właścicielem lub do których otrzymał wyraźne zaproszenie. Nie ma możliwości uzyskania dostępu do prywatnych projektów innego klienta.

Na platformie współdzielonej Twoje dane są logicznie odseparowane na poziomie konta i chronione tymi zasadami dostępu. Jeśli potrzebujesz fizycznego oddzielenia danych, możesz skorzystać z serwera dedykowanego, na którym przechowywane są tylko Twoje projekty i który działa na sprzęcie przeznaczonym wyłącznie dla Ciebie (zobacz Czym jest serwer dedykowany i kiedy warto go wybrać?).

Tak. Dostęp jest kontrolowany na dwóch poziomach.

Po pierwsze, każdy projekt ma ustawienie widoczności: prywatny (dostępny tylko dla kont z uprawnieniami), przez link (dostępny dla każdego, kto ma link, bez rejestracji) lub publiczny.

Po drugie, przypisujesz role: właściciele mogą przeglądać projekt i zmieniać jego ustawienia, a użytkownicy i grupy użytkowników mogą przeglądać projekty, które im udostępnisz. Możesz też określić, kto może dodawać komentarze do każdego projektu. Dzięki temu każda osoba w zespole ma dokładnie taki dostęp, jakiego potrzebuje — i nic ponadto.

Kopie zapasowe są tworzone automatycznie i na bieżąco, więc Twoje projekty i dane konta są chronione bez żadnych działań z Twojej strony.

Są przechowywane w oddzielnym centrum danych, z dala od serwera produkcyjnego. Dzięki temu awaria w jednej lokalizacji nie może naraz dotknąć obu kopii. Ponadto przed każdą zmianą w bazie danych automatycznie tworzona jest jej migawka.

Działanie platformy jest stale monitorowane. Jeśli jedna z usług przestanie odpowiadać, zostanie automatycznie uruchomiona ponownie. Dzięki temu platforma może wznowić działanie po krótkiej przerwie bez ręcznej interwencji.

Twoje dane pozostają bezpieczne: ponieważ kopie zapasowe są przechowywane w innej lokalizacji, system można przywrócić do wcześniejszego stanu nawet w razie utraty serwera. Klienci o wysokich wymaganiach dotyczących dostępności mogą też wybrać serwer dedykowany (zobacz Czym jest serwer dedykowany i kiedy warto go wybrać?).

Tak. Stale monitorujemy stan i wydajność wszystkich części platformy za pomocą paneli monitorowania i automatycznych kontroli stanu. Prowadzimy też dzienniki dostępu. Jeśli któryś komponent przestanie działać prawidłowo, system wykryje problem i automatycznie uruchomi go ponownie. Nasz zespół otrzyma informację o sprawach wymagających interwencji.

Wszystkie komponenty i biblioteki platformy utrzymujemy w najnowszych stabilnych wersjach z poprawkami zabezpieczeń. Aktualizacje sprawdzamy i wdrażamy codziennie, aby szybko usuwać nowo wykryte podatności, zamiast pozwalać im się nawarstwiać.

Stosujemy podejście naprawy bez cofania aktualizacji: jeśli po aktualizacji pojawi się problem, ustalamy jego przyczynę i szybko publikujemy poprawioną wersję, zamiast przywracać cały system do poprzedniego stanu. W praktyce pozwala to szybciej wznowić normalne działanie niż tradycyjne cofnięcie aktualizacji.

Twoje dane są chronione niezależnie od wydań oprogramowania: przed każdą zmianą w bazie danych automatycznie powstaje jej kopia zapasowa, a dzięki kopiom tworzonym na bieżąco i przechowywanym w innej lokalizacji system można w razie potrzeby przywrócić do wcześniejszego, sprawdzonego stanu.

Tak — platforma jest już codziennie używana produkcyjnie przez płacących klientów.

Platforma jest hostowana w UE i dostępna przez szyfrowane połączenia HTTPS. Aplikacja działa w izolowanych środowiskach z dodatkowymi zabezpieczeniami i ograniczonymi uprawnieniami; dostęp do każdego projektu podlega kontroli; tajne klucze i dane uwierzytelniające są przechowywane w postaci zaszyfrowanej; platforma jest monitorowana przez całą dobę, a kopie zapasowe są przechowywane w innej lokalizacji. To samo oprogramowanie jest wykorzystywane również w instalacjach dedykowanych i w ramach samodzielnego hostingu dla organizacji o bardziej rygorystycznych wymaganiach.

Obecnie wszyscy użytkownicy korzystają ze wspólnych zasobów jednego serwera głównego. Gdy wiele osób korzysta z platformy jednocześnie, zasoby są dzielone po równo, co w rzadkich przypadkach może powodować niewielkie spowolnienia. Większość użytkowników nie zauważa jednak żadnej różnicy.

Serwer dedykowany to osobny serwer fizyczny przeznaczony wyłącznie do Twojego użytku. Przechowywane są na nim tylko Twoje projekty, co zapewnia pełną wydajność, przetwarzanie danych bez współdzielenia zasobów i większą kontrolę nad nimi. To dobre rozwiązanie dla zespołów przetwarzających duże ilości danych, mających wielu użytkowników lub stosujących rygorystyczne zasady wewnętrzne.

Tak — możesz używać własnej domeny. Ta opcja jest dostępna we wszystkich planach z serwerem dedykowanym.

Możesz też udostępnić usługę w subdomenie trzeciego poziomu. Jeśli na przykład Twoja domena to example.com, możemy udostępnić platformę pod adresem takim jak 360.example.com — zamiast "360" możesz wybrać dowolne słowo.

Możemy udostępnić Ci serwer w Niemczech lub Finlandii — zależnie od Twoich preferencji.
Wszystkie serwery mają połączenie z internetem o przepustowości 1 Gbit/s, co zapewnia szybki i stabilny transfer danych nawet w największych projektach z chmurami punktów.

Tak — w ramach planu z serwerem dedykowanym możemy zainstalować i skonfigurować dla Ciebie Nextcloud. Dzięki temu możesz używać serwera do prywatnego przechowywania i udostępniania plików.

Wstępną konfigurację wykonujemy my. Za późniejsze administrowanie systemem przechowywania plików — na przykład zarządzanie użytkownikami, uprawnieniami i kopiami zapasowymi — odpowiadasz Ty.

Tak. Każdy projekt możesz pobrać jako jedno archiwum zawierające wszystkie dane oraz przeglądarki do wirtualnych spacerów, chmur punktów, siatek, modeli IFC/Revit, 3D Gaussian splats, plików PDF, wideo 360° i map. Pobieranie uruchamiasz w ustawieniach projektu. Gdy archiwum będzie gotowe, otrzymasz e-mail z linkiem. Możesz też zamówić jedno archiwum ze wszystkimi swoimi projektami.

Takiego archiwum nie można otworzyć w przeglądarce internetowej przez dwukrotne kliknięcie pliku. Przeglądarki projektu wczytują dane za pomocą żądań, które przeglądarki internetowe blokują, gdy pliki są otwierane lokalnie. Dlatego archiwum zawiera niewielki serwer WWW: gotowe aplikacje dla systemów Windows i macOS oraz ten sam serwer w postaci skryptu w Pythonie dla osób, które wolą uruchomić kod źródłowy. Dołączony plik README.txt opisuje krok po kroku wszystkie trzy możliwości, w tym jak zezwolić na uruchomienie aplikacji dla macOS — nie jest ona podpisana certyfikatem deweloperskim Apple.

Po uruchomieniu serwera projekt otwiera się w Twojej przeglądarce pod adresem lokalnym i działa tak samo jak online — bez żadnego połączenia z internetem. Przydaje się to na budowie bez dostępu do internetu, podczas prezentacji na laptopie lub przy przekazywaniu projektu na pendrivie albo dysku sieciowym.

Archiwum jest zwykłą statyczną stroną internetową, więc możesz też umieścić je na własnym serwerze i udostępnić klientom. Musi być dostępne w katalogu głównym domeny lub subdomeny (na przykład tour.your-company.com), ponieważ strony odwołują się do plików za pomocą ścieżek bezwzględnych.

Przy uruchamianiu pobierania wybierasz też okres ważności linku. Domyślnie archiwum jest automatycznie usuwane po 24 godzinach. Możesz również zamówić stały link, który pozostanie aktywny, dopóki nie usuniesz archiwum lub projektu. Link nie wymaga hasła — każda osoba mająca dostęp do projektu może za jego pomocą pobrać archiwum. Do czasu usunięcia archiwum wlicza się do rozmiaru projektu.

Projekty offline są dostępne w płatnych planach — tabela porównawcza pokazuje, które plany je obejmują.

Tak — oferujemy wersję oprogramowania do samodzielnego hostingu, która działa w pełni offline. To rozwiązanie dla organizacji, które muszą przechowywać poufne dane we własnej infrastrukturze.

Wersja do samodzielnego hostingu kosztuje jednorazowo 4 500 €. Otrzymasz kontener Docker z pełną instrukcją konfiguracji oraz wskazówkami dotyczącymi pierwszego wdrożenia na własnym serwerze.

Kontener możesz użytkować bezterminowo, a przez pierwszy rok masz dostęp do aktualizacji. Po roku możesz nadal korzystać z kontenera i jego dotychczasowych funkcji albo kupić pakiet rozszerzonej pomocy technicznej, aby otrzymywać kolejne aktualizacje.

Alternatywą są plany z serwerem dedykowanym, które zapewniają nieograniczony dostęp do wszystkich funkcji. Pojemność pamięci masowej można zwiększyć do 308 TB.

Wymagania zależą przede wszystkim od wielkości chmur punktów. Jeśli pracujesz z chmurami zawierającymi 10-20 milionów punktów na stanowisko, zalecamy:

• Co najmniej 64 GB pamięci RAM oraz duży plik wymiany na wypadek jej wyczerpania.
• Szybki dysk SSD lub NVMe na sam kontener — projekty mogą być przechowywane na zwykłym dysku HDD.
• Wydajność procesora nie ma kluczowego znaczenia; dedykowana karta graficzna nie jest wymagana.
• Do wysyłania wiadomości e-mail z systemu wymagany jest dostęp przez SMTP do Twojego serwera pocztowego.
• Musisz skonfigurować dostęp z internetu, w tym domenę, DNS, certyfikat SSL i odwrotny serwer proxy — jeśli masz już serwer zarządzany, jest to standardowa konfiguracja.
• Do Twoich obowiązków będzie też należeć tworzenie kopii zapasowych.
• Konserwacja bazy danych nie jest wymagana — wszystkie operacje odbywają się automatycznie wewnątrz kontenera.

Po przygotowaniu tych komponentów platforma będzie działać niezawodnie i wydajnie na Twojej infrastrukturze.

Tak. Oprócz logowania przez Google i Microsoft Entra ID platforma obsługuje dowolnego dostawcę zgodnego ze standardem OpenID Connect (OIDC), w tym Active Directory Federation Services (AD FS), Okta, Keycloak i Auth0. Dzięki temu możesz nadal korzystać z dotychczasowych procedur IAM. Konta są tworzone automatycznie przy pierwszym logowaniu i przypisywane na podstawie adresu e-mail. Do konfiguracji wystarczą adres URL dokumentu konfiguracyjnego, identyfikator klienta i klucz tajny klienta, które podaje się w ustawieniach administratora.

Tak, możesz je dostosować. Skontaktuj się z pomocą techniczną i wskaż, co chcesz zmienić: motyw graficzny, szablony wiadomości e-mail czy inne elementy. Omówimy dostępne możliwości i pomożemy dostosować system do Twoich potrzeb.

Tak. Jeśli korzystasz z serwera dedykowanego, Twój zespół IT może dostosować wiele elementów interfejsu użytkownika do identyfikacji wizualnej Twojej firmy.

System wykorzystuje szablony Jinja2 do tworzenia stron internetowych i wiadomości e-mail oraz arkusze stylów CSS do określania ich wyglądu. Dzięki temu możesz zmieniać logo, kolory, układy i teksty.

W razie potrzeby pomożemy Ci dostosować system, choć większość zmian Twój zespół może wprowadzić samodzielnie.